Smátt og stórt – Svandís Svavarsdóttir

Vinna fyrir alla

Nú eru 16.000 manns atvinnulausir á Íslandi. Þegar fólk er ekki í vinnu verður þjóðarbúið af beinum verðmætum auk þess sem það tapar skatttekjum. Út frá þessum forsendum er alveg skýrt að allra mikilvægasta verkefnið framundan er að skapa atvinnu fyrir allt þetta fólk á nýjan leik. Hvernig verður það best gert?

Svo vel vill til að fjármálaráðherrann og annar atvinnuvegaráðherrann er formaður Vinstri grænna. Atvinnumálin eru því í eins góðum höndum og mögulegt er. Forgangsverkefni hans og ríkisstjórnarinnar hljóta að vera að snúa hjólum efnahagslífsins af stað með því að gera bankana algerlega starfhæfa, en það eru þeir engan veginn. Starfhæfir bankar eru forsenda atvinnulífsins því þannig hafa fyrirtækin aðgengi að lánsfé, gjaldeyrisþjónustu og annari bankaþjónustu. Atvinna fyrir þúsundir einstaklinga byggir á því. Árangur á þessu sviði er því grundvöllur annarra aðgerða.

Um leið verðum við að þróa atvinnustefnu sem sýnir okkur svart á hvítu hvernig unnt er að skapa atvinnutækifæri fyrir alla sem eru atvinnulausir innan þriggja ára.  Það eitt út af fyrir sig að koma bönkunum af stað, ná niður verðbólgunni og að ná stöðugleika í raunhæfara gengi skilar stórfelldum verðmætum og þúsundum starfa. Þótt það sé sannarlega forsenda dugir það ekki til. Jafnframt á að setja það markmið sérstaklega að allir þeir sem eru atvinnulausir hafi vinnu fyrir lok ársins 2011, og að  yfirgnæfandi meirihluti þeirra sem nú eru atvinnulausir hafi vinnu fyrir lok næsta árs. Þetta er metnaðarfullt verkefni en þetta er mikilvægasta verkefni íslenskra stjórnmála um þessar mundir. Virkir bankar eru nauðsynlegir fyrir fyrirtækin en fyrirtækin fyrir fólkið.

Hvernig verður þetta gert? Með því að flétta saman styrk okkar í öllum greinum, hvort heldur er í landbúnaði, sjávarútvegi, iðnaði, umherfisvænni orku, ferðamennsku eða í grunnstoðum samfélagsins, velferð og menntun. Við allar ákvarðanir um atvinnusköpun þarf að horfa til búsetu og kyns. Við getum strax hafist handa og gert áætlanir með hverju einasta sveitarfélagi í landinu um forgangsröðun verkefna og sett mannfrek verkefni í forgang. Hvert einasta fyrirtæki í landinu getur gert slíkt hið sama. Það má gera með því að flétta saman félagslegt framtak og einkaframtak algerlega fordómalaust. Viðmiðið á ekki að vera gróði eða viðskiptavild heldur langtímahagur þjóðarinnar allrar. Skapa þarf sérstakan vettvang ríkis, sveitarfélaga og aðila vinnumarkaðarins til að leggja upp í slíka áætlun. Öll þessi vinna þarf auðvitað að byggjast á forsendum jafnréttis og sjálfbærrar stefnu í ákvarðanatöku. Ef við ýtum grænum sjónarmiðum og kvenfrelsissjónarmiðum til hliðar kemur  það okkur í koll síðar. Við megum aldrei aftur falla í þá gildru að tjalda til einnar nætur. Með öðrum orðum: Allar ákvarðanir verða að byggja á langtímasjónarmiðum. Við þurfum einmitt að venja okkur á að hugsa um ávinning eftir 10 ár en ekki eftir 10 daga, því ávinningur eftir 10 daga er oft hrun eftir 100 daga eins og reynslan sýnir okkur.

Atvinna fyrir alla skapar ekki aðeins tekjur; atvinna skapar líka sjálfsvirðingu, frelsi og samfélag.

Sóun samfélagsins er æpandi þegar framlagi 16 þúsund Íslendinga er hafnað. Þess háttar þjóðfélag gróða og græðgi viljum við ekki.

3 Ummæli hingað til
Skrá ummæli